عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )

299

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )

242 - كفى بالميسور رفدا 7022 . 243 - المعروف أفضل الكنزين 1681 . 244 - المعروف غلّ لا يفكهّ إلّا شكر ، أو مكافاة 1773 . 245 - إكمال المعروف أحسن من ابتدائه 1899 . 246 - المعروف لا يتمّ إلّا بثلاث : بتصغيره ، و تعجيله ، و ستره ، فإنّك إذا صغرّته فقد عظمّته ، و إذا عجلّته فقد هنأّته و إذا سترته فقد تممّته 2136 . 247 - الإفضال أفضل قنية ، و السّخاء أحسن حلية 1939 . 248 - إذا قلّ أهل الفضل هلك أهل التّجمّل 4171 . 249 - بالإفضال تعظم الأقدار 4181 . 242 - ( در فضيلت بخشش ) كفايت مىكند آنچه از عطا و بخشش ميسر است ( يعنى اقدام بيشتر لازم نيست ) . 243 - احسان افزون ترين دو گنج است . 244 - احسان غل و زنجيرى است كه آن را نمى گشايد مگر شكر يا تلافى . 245 - تمام نمودن احسان نيكوتر از آغاز كردن آنست . 246 - احسان تمام نمى گردد مگر به سه چيز : به كوچك شمردن و شتاب كردن در آن و پوشش آن ، زيرا هرگاه آن را كوچك دانستى پس در حقيقت آن را عظيم گردانيده‌اى ( نزد احسان شده ) و چون در آن شتاب كردى آن را در حقيقت گوارا نموده‌اى و زمانى كه بپوشانى آن را پس تمام گردانيده‌اى آن را . 247 - احسان كردن بالاترين ذخيره ، و سخاوت نيكوترين زيور است . 248 - هرگاه اهل فضل و بخشش كم گردد ، اهل تجمل و آرايش ( توانگران ) هلاك گردند . ( يعنى عيش و زندگى آنان به بركت احسان و بخشش خواهد بود ) . 249 - با دهش و بخشش قدر و مرتبه‌ها بزرگ خواهد گرديد .